Αναζητώντας το χρώμα της Leica (στο Lightroom)




Τον τελευταίο καιρό πειραματίζομαι με διάφορες μηχανές και κυρίως με το μικρό full frame αριστούργημα της Sony, από τη σειρά α7.
Αυτό που μου λείπει από κάθε νέα μηχανή που δοκιμάζω, είναι το χρώμα που έχω συνηθίσει τα τελευταία χρόνια που χρησιμοποιώ τη Leica M9. Αυτό το “γεμάτο” ζωντανό και χαρακτηριστικό χρώμα της M9 που εντυπωσιάζει χωρίς να γίνεται Kitsch.

Οι πιο πολλές εταιρείες προσπαθούν να έχουν μια εντυπωσιακή εικόνα χωρίς όμως να περνάνε τα όρια της ουδετερότητας. Έτσι, το χρώμα που θα πάρουμε από ένα raw μιας Nikon, μιας Canon ή μιας Sony, είναι πάνω κάτω το ίδιο. Η Leica όμως δεν ακολούθησε αυτή την τακτική και νομίζω πως τελικά  δικαιώθηκε, αφού όλοι μιλούν για “το χρώμα της Leica”

Ας “μαγειρέψουμε” λοιπόν τα χρώματα στο Lightroom 5 έτσι ώστε να βρούμε το χαμένο μας χρώμα :)

Πήρα ένα raw μιας Canon 600d, ένα μιας Sony a6000 και ένα μιας α7 και άρχισα να προσπαθώ.
Αυτό που προσπαθούσα να πετύχω αποδείχθηκε αρκετά πιο δύσκολο από όσο νόμιζα αρχικά και αυτό γιατί όταν προσπαθείς να πειράξεις το χρώμα αφού έχει ήδη πειραχτεί από τη μηχανή (και από τον raw converter) είναι επικίνδυνο να καταλήξεις σε υπερβολές.
Μια ρύθμιση για όλες τις φωτογραφίες είναι κάτι που πρέπει να ξεχάσουμε. Μπορούμε όμως να εφαρμόζουμε μια ελαφριά χρωματική επεξεργασία σε όλες και στη συνέχεια αν θελήσουμε να εφαρμόσουμε μια πιο δυνατή επεξεργασία. Θέλουμε δηλαδή δυο τρία presets στο Lightroom






Θυμάστε πως στο Develop, στην αριστερή στήλη, υπάρχει ένα τμήμα που ονομάζεται “Presets” και εκεί βρίσκουμε προεγκατεστημένα ένα σωρό presets για να πειραματιστούμε. Όμως αν κάνουμε και εμείς κάποιες ρυθμίσεις σε μια φωτογραφία και θελήσουμε να τις αποθηκεύσουμε έτσι ώστε να μπορέσουμε να τις εφαρμόσουμε μελλοντικά και σε μια άλλη φωτογραφία, μπορούμε να πατήσουμε το μεγάλο “+” που βρίσκεται δεξιά από τη λέξη “Presets” και να το βάλουμε στα User Presets. Έτσι κάθε φορά που θα ανοίγουμε το LR, τα preset μας θα μας περιμένουν εκεί :)

Όμως, μπορούμε να κατεβάσουμε από το internet διάφορα preset (δωρεάν συνήθως) που έχουν φτιάξει κάποιοι και να τα φορτώσουμε στο δικό μας LR. Αρκεί να κάνουμε δεξί κλικ πάνω σε ένα από αυτά και στο μενού που θα εμφανιστεί να πατήσουμε Import. Τότε το LR θα μας ζητήσει να του δείξουμε που είναι τα αρχείο preset που θέλουμε να εισάγουμε και εμείς απλώς το επιλέγουμε και πατάμε Import.






Φορτώστε λοιπόν αν θέλετε τα πιο κάτω (φυσικά μετά μπορείτε να τα διαγράψετε από το LR αν δεν τα θέλετε)

Mid
Strong
Mid with Lens corr and Sharpening


(κάντε δεξί κλικ στα πιο πάνω links και “save link as” και αποθηκεύστε κάπου μέχρι να τα φορτώσετε στο LR. Μετά τα πετάτε)

Αυτό που κάνουν αυτά τα preset είναι να πειράζουν κυρίως το χρώμα στην καρτέλα HSL, λίγο τη φωτεινότητα στην καρτέλα Basic και λίγο την καρτέλα Details. 





(δεν είναι λίγες οι διορθώσεις στην Basic καρτέλα. Είναι απαραίτητες όμως για να αποκτήσουν οι εικόνες μας τον "Leica" χαρακτήρα τους)

Το τελευταίο, προορίζεται για αδύναμους φακούς και προσθέτει μια γενική διόρθωση για τη βαρελοειδή παραμόρφωση και προσθέτει τέσσερα gradient που αυξάνουν την οξύτητα στα άκρα του κάδρου (εκεί που υποφέρουν οι φακοί δηλαδή).




Πειραματιστείτε λοιπόν.  


Σε μερικές φωτογραφίες θα σας φανεί πως ταιριάζουν τέλεια αυτά τα preset, ενώ σε άλλες θα σας φανούν (και θα είναι) υπερβολικά. Είπαμε, αυτά είναι μια γενική γραμμή. Θα χρειαστούν (στο HSL κυρίως) και διορθώσεις από εσάς.

Παίξτε και φτιάξτε τα δικά σας preset ή κάντε μια αναζήτηση στο Google για να βρείτε έτοιμα. Θα βρείτε παιχνίδι για πολλές πολλές ώρες :-)

Αν τελικά καταλήξετε σε κάποιο, μπορείτε να το εφαρμόζετε σε όλες κατά την εισαγωγή των φωτογραφιών σας. Εγώ το κάνω στην α7 για να βλέπω κατευθείαν το χρώμα της Μ9 




:-)

Το νέο Lightroom 5. Αξίζει;

-->


Δεν την καταλαβαίνω την Adobe ώρες – ώρες.
Γιατί έπρεπε να αλλάξουμε έκδοση και να πάμε από την 4 στην 5 (και να πληρώσουμε φυσικά την αναβάθμιση); Για να προστεθούν τρία τέσσερα καινούργια πράγματα; Δεν θα ήταν πιο λογικό να βγει απλώς ένα απλό update;
 Τέλος πάντων, ας αφήσω τη γκρίνια. Πάμε να δούμε τα νέα χαρακτηριστικά.


Οι τέσσερις μεγάλες αλλαγές

1) Η πιο σημαντική αλλαγή είναι τα Smart Previews.
Μέχρι τώρα γνωρίζουμε πως από τη στιγμή που κάνουμε Import κάποιες εικόνες, για να τις επεξεργαστούμε ή να τις κάνουμε export, θα πρέπει τα πρωτότυπα αρχεία να βρίσκονται στη θέση τους. Αλλιώς οι φωτογραφίες εμφανίζουν ένα ερωτηματικό που μας δηλώνει πως οι φωτογραφίες είναι offline και συνεπώς μπορούμε να ασχοληθούμε με αυτές μόνο στο module της Library.

Αυτό άλλαξε λοιπόν. Αν κατά το Import πατήσουμε το μικρό κουμπάκι “Build Smart Previews” τότε το Lightroom θα δημιουργήσει και ένα δεύτερο preview που θα αποθηκευθεί δίπλα (σε ξεχωριστό φάκελο) στα κανονικά previews.

Έτσι, αν υποθέσουμε πως χρησιμοποιούμε ένα laptop στο οποίο έχουμε τον κατάλογο και τα Previews του Lightroom και έναν εξωτερικό δίσκο στον οποίο έχουμε τα πρωτότυπα αρχεία, με τα Smart Previews θα μπορούμε να επεξεργαζόμαστε τις φωτογραφίες μας ακόμα και αν έχουμε αφήσει τον εξωτερικό δίσκο αλλού. Θα μπορούμε ακόμα και να τις κάνουμε export ή publish!
Μαγικό; Όχι ακριβώς.
Πριν από καιρό είχα δημοσιεύσει ένα post που έλεγε πως να εξοικονομήστε χώρο στο LR, χρησιμοποιώντας την Lossy Compression κατά την μετατροπή σε DNG. Ακριβώς αυτή τη τεχνολογία μας «σερβίρει» σαν κάτι νέο η Adobe στο Lightroom 5


Με λίγα λόγια, αν δημιουργήσετε Smart previews κατά την εισαγωγή, ή αν τα δημιουργήσετε εκ των υστέρων (επιλέγετε όσες (ή και όλες)  φωτογραφίες θέλετε, και από το μενού Library πηγαίνετε στο / Previews / Build Smart Previews, ή απλώς πατάτε το μικρό κουμπάκι κάτω από το ιστόγραμμα. 


Και στις δυο περιπτώσεις ακολουθεί ένα πλαίσιο διαλόγου και η δημιουργία των previews αρχίζει, αν το κάνετε λοιπόν, τότε το LR θα δημιουργήσει μικρά DNG των 2mb περίπου, τα οποία έχουν το πλεονέκτημα του μικρού βάρους σε mb, αλλά και το μειονέκτημα της φτωχής πληροφορίας, αφού δεν μιλάμε για τα πρωτότυπα RAW με το μεγάλο βάθος χρώματος (αλλά και τα πολλά mb). Φυσικά αυτά τα μικρά DNG είναι και μικρά σε ανάλυση (μεγάλη πλευρά 2540 pixel), που όμως είναι ικανοποιητική για να δουλέψουμε, να στείλουμε mail ή να τις δημοσιεύσουμε στο internet.
Μόλις «κουμπώσουμε» τον σκληρό δίσκο με τα πρωτότυπα αρχεία, το Lightroom ενημερώνει αυτομάτως τα αρχεία αυτά χωρίς να χρειαστεί να κάνουμε το παραμικρό.
Σημείωση. Εντάξει, δεν θα ανεβάσουμε και το Exposure στα +4 stop με αυτά τα μικρά DNG! Εννοείται πως έχουν περιορισμένες δυνατότητες διόρθωσης. Επίσης, προσοχή και με το sharpening αφού και αυτό θα αλλάξει όταν θα εφαρμοσθεί στα μεγάλα αρχεία.

2) Το νέο «Advanced Healing Brush»

Μέχρι σήμερα, το Healing Brush ήταν μόνο κυκλικό και ήταν ό,τι πρέπει για να σβήνει σκόνες, αλλά μέχρι εκεί. Με το LR5, έγινε ... Advanced, και έγινε πινέλο!
Δηλαδή, με μονό κλικ είναι όπως και πριν, αλλά με αριστερό κλικ πατημένο, βάφει σαν πινέλο.



Εντάξει, καλό είναι, αλλά συνεχίζω να πιστεύω πως για αυτές τις δουλειές θέλουμε το Photoshop. Αλλά από το τίποτα ...
Tip: Πατήστε το «Α» και η εικόνα θα γίνει αρνητική ώστε να διακρίνετε καλύτερα τις σκόνες και τα σκουπίδια. Μπορείτε μάλιστα να ρυθμίσετε το threshold με το συρόμενο διακόπτη. (πλάκα έχει :-D)



3) Το Radial Gradient
Λογική κίνηση από την Adobe να προσθέσει ένα δεύτερο είδος Gradient. Σε κυκλικό ή ελλειπτικό σχήμα, είναι πραγματικά χρήσιμο.



4) Το Upright tool (αυτόματη διόρθωση προοπτικής)
Καλούτσικο εργαλείο, αλλά όχι τέλειο. Άλλοτε δουλεύει και άλλοτε όχι.
Δεν κάνει θαύματα, αλλά σε λογικά προβληματικές εικόνες, δουλεύει καλά.
Πάντως ισιώνει τον ορίζοντα τέλεια ;-)


Και εδώ το Photoshop παραμένει αναντικατάστατο ;-)


ας δούμε όμως και τις πιο μικρές βελτιώσεις που έγιναν.


Στη Library
  • Προστέθηκαν κάποια κριτήρια στις Smart Collections, όπως File size, Bit Depth κλπ.
Στο Develop
  • Επιτέλους το Develop ανοίγει πιο γρήγορα!
  • Καλύτερη διαχείριση της μνήμης
  • Με Ctrl/Cmd + Alt/Opt + Drag μπορούμε να διπλασιάσουμε ένα gradient ή ένα brush
  • Στην καρτέλα Manual του Lens Correction, προστέθηκε το Aspect slider με το οποίο αλλάζουμε την κλίμακα της εικόνας (μπορούμε να «ψηλώσουμε» ένα κτίριο)
  • Στο Crop, μπορούμε να κροπάρουμε με λόγο πλευρών επί του κροπαρισμένου!
    Δηλαδή, κόβεις μια φωτογραφία τετράγωνη και μετά μπορείς να κόψεις 2:3 από αυτό το τετράγωνο.
  • Το Auto Sync περιλαμβάνει και τα εργαλεία τοπικής επεξεργασίας (gradient κλπ)
  • Δεν βγαίνει πια εκείνο το θαυμαστικό που σου υποδείκνυε πως η φωτογραφία έχει διορθωθεί με παλιότερο Lightroom. Αντί αυτού, εμφανίζεται ένας μικρός κεραυνός κάτω από το ιστόγραμμα.


Στις καρτέλες Book και Map
Ελάχιστες αλλαγές, τίποτα το αξιοσημείωτο.

Στο Slideshow
  • Μπορούμε τώρα να προσθέσουμε και Video

Στο Print
  • Τα κουμπιά Print και Print One μετονομάστηκαν σε  Printer και Print (γιατί;)

Γενικές αλλαγές στο περιβάλλον εργασίας.
  • Μια πολύ ωραία αλλαγή είναι το πλήκτρο Fκαι η Full screen λειτουργία.
    Όπου και αν είσαι, όποια διάταξη και εάν έχεις, το
    “F” εξαφανίζει τα πάντα (ακόμα και τον δείκτη του ποντικιού) και γεμίζει την οθόνη σου με τη φωτογραφία!
  • Πολλές φορές πατάγαμε κατά λάθος το \και χωρίς να το καταλάβουμε εξαφανιζόταν η Tool bar. Τώρα πια, βγαίνει μήνυμα που σου λέει πως να την επαναφέρεις.
  • Ενώ είμαστε στο Develop, στο μενού View / Loupe Overlay / υπάρχουν πια  Grid & Guides που προσθέτουν πλέγμα στην εικόνα μας. Αφού το εμφανίσουμε, με Ctrl/Cmd πατημένο, αλλάζουμε το opacity και το μέγεθος του πλέγματος

 
  • Στα View Options της Library, μπορείς πλέον να καθορίσεις το πόσο έντονο θα είναι το χρώμα των Labels (ωραίο!)

  • Εξαφανίστηκαν εκείνα τα χαζά διακοσμητικά κάτω από κάθε πάνελ και το “None” είναι το Default. Άφησαν ένα διακοσμητικό για τους ... αδιόρθωτους :-p


Εγκατάσταση
Όπως πάντα, όταν το εγκαταστήσετε και ανοίξετε για πρώτη φορά τον κατάλογό σας, θα ζητήσει να κάνετε upgrade (τον κατάλογο). Να το κάνετε, μη φοβάστε. Το Lightroom θα δημιουργήσει αυτόματα backup από τον παλιό κατάλογο και θα κάνει Upgrade ένα αντίγραφο αυτού. Θα πάρει αρκετή ώρα (αν έχετε τεράστιο κατάλογο, μπορεί να κάνει και μισή ώρα), μην ανησυχήσετε καθόλου :-)

Απαιτήσεις συστήματος
  • Τέρμα και τα Vista! Από Windows 7 (με Service Pack 1) και πάνω.
  • Τέρμα και τα παλιά OS στα Mac! Από Lion και πάνω.
    (θα αναβαθμιστείτε θέλετε δεν θέλετε!)
    :-p


Αυτές είναι οι αλλαγές σε γενικές γραμμές.
Δεν ανέφερα μόνο μερικές τόσο μικρές που δεν άξιζε να χάσουμε την ώρα μας.

Για όσους ασχολούνται παράλληλα και με το Photoshop, κάποια από αυτά που είδαμε εδώ, θα τα συναντήσουν και εκεί, στο ACR.

Τα προγράμματα ανανεώνονται συνεχώς και εμείς πρέπει να τα παρακολουθούμε.
Μας κουράζουν λίγο μέχρι να τα μάθουμε, αλλά στο τέλος χαιρόμαστε με τη λειτουργικότητά τους.

Αξίζει λοιπόν να εγκαταστήσετε το νέο Lightroom 5
 

μ:)

Time-lapse



Φτιάξτε Time-lapse με RAW αρχεία στο Photoshop


Τώρα που τα time-lapse είναι της μόδας, είναι ευκαιρία να δούμε πως μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τη δύναμη των αρχείων RAW, για να πετύχουμε ακόμα πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα.

Χρειαζόμαστε ένα φτηνό κινέζικο remote control που κοστίζει λίγα ευρώ. Κάτι σαν αυτό εδώ

Υπάρχουν και πιο εξειδικευμένα (και πιο ακριβά), όπως αυτό εδώ που έχουν διπλή χρήση (grip και Intervalometer) και έχουν το πλεονέκτημα πως δέχονται δυο μπαταρίες)



Θα χρειαστούμε οπωσδήποτε ένα τρίποδο (σταθερό)


Τι ρυθμίσεις θα βάλουμε στη μηχανή;
  • Όλα σε Manual mode: Εστίαση, έκθεση και White balance.
  • Είδος αρχείου: RAW

Πως θα φωτομετρήσουμε;
  • Θα φωτομετρήσουμε κανονικά, όπως θα κάναμε σε μια φωτογραφία.
  • Η επιλογή του διαφράγματος δεν μας απασχολεί και πολύ (πέρα από το βάθος πεδίου). Όμως, θέλουμε αργές ταχύτητες.  Πολύ αργές! Για να έχουμε ομαλή κίνηση, θέλουμε τα αντικείμενα που φωτογραφίζουμε να έχουν ένα σχετικό blur. Δηλαδή, αν φωτογραφίζουμε κάθε 3 δευτερόλεπτα, θέλουμε έκθεση για περίπου 1 δευτερόλεπτο.
    Όμως, το πρωί που υπάρχει πολύ φως, είναι αδύνατον να το επιτύχουμε, αφού όσο και να κλείσουμε το διάφραγμα, η ταχύτητα θα παραμένει υψηλή, θα χρειαστούμε λοιπόν για να κόψουμε το φως και ένα σετάκι με ND φίλτρα (ουδέτερης πυκνότητας). Αν δεν έχουμε, σαν λύση ανάγκης, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ένα πολωτικό που κόβει 2 στοπ περίπου.

Κάθε πόση ώρα θα τραβάμε μια φωτογραφία;
  • Για θέματα με γρήγορη (σχετικά) κίνηση όπως τα σύννεφα, χρειαζόμαστε μια φωτογραφία κάθε 3 έως 5 δευτερόλεπτα.
  • Για θέματα με αργή κίνηση (η τροχιά του ήλιου) θέλουμε μια φωτογραφία κάθε 30 δευτερόλεπτα περίπου)
  • Για νυχτερινά θέματα (αστέρια) θέλουμε μεγάλη έκθεση (15 έως 30 δευτερόλεπτα) με ένα κενό ανάμεσα στις φωτογραφίες 5 έως 10 δευτερόλεπτα. Τίποτα δεν είναι απόλυτο σε αυτά τα νούμερα. Χρειάζεται πειραματισμός.

Υπολογίστε πως για κάθε δευτερόλεπτο τελικού βίντεο, θα χρειαστούν περίπου 25 φωτογραφίες. Δηλαδή, αν φωτογραφίζουμε σύννεφα, τότε για 10 δευτερόλεπτα τελικού βίντεο, χρειαζόμαστε 10 δευτερόλεπτα x25 φωτογραφίες =250 φωτογραφίες. Δηλαδή θα πρέπει να φωτογραφίζουμε περίπου 15 λεπτά.

Η φωτογράφιση του Time-lapse είναι μια αργή διαδικασία. Πάρτε μαζί σας κανένα βιβλίο ή κάτι άλλο :-)

Και μετά … Photoshop :D

Επεξεργασία.
Α φάση

Ανοίγουμε από το File / Open του Photoshop, όλα τα αρχεία μαζί.



Αφού μιλάμε για RAW, ανοίγει αυτόματα το ACR και τα αρχεία μας «τρέχουν» σε μια στήλη στο αριστερό μερος. Έχοντας επιλεγμένη την πρώτη φωτογραφία, αρχίζουμε τις απαραίτητες διορθώσεις. Διορθώνουμε με άνεση τον καμένο ουρανό, φωτίζουμε τα σκοτεινα μας shadows, βάζουμε clarity και κάνουμε ο,τι άλλο θέλουμε εκμεταλλευόμενοι τις δυνατότητες  που μας προσφέρουν τα RAW



Α, πολύ βασικό! Εφαρμόζουμε εργαλεία τοπικής επεξεργασίας! Τι Gradient και τι πινέλα σηκώνει μια σκηνή time-lapse, δε λέγεται! Με τα άγια RAW, κάνεις ... παπάδες :-p


Τέλεια!

Τώρα που διορθώσαμε τη μια, θα εφαρμόσουμε τις διορθώσεις αυτομάτως και σε όλες τις υπόλοιπες. Θα τις συγχρονίσουμε δηλαδή.
Έχοντας πάντα επιλεγμένη την πρώτη, πατάμε Select All και Synchronize και από το παράθυρο που ανοίγει, επιλέγουμε τα πάντα (και τα Local Adjustments) και πατάμε ΟΚ.




Τώρα που όλες οι φωτογραφίες μας συγχρονίστηκαν, πατάμε το Save Images και επιλέγουμε να αποθηκευθούν κάπου, σε μορφή Jpeg.



Ξεκινάει το Export που παίρνει λίγη ώρα. Είναι η κατάλληλη στιγμή να φτιάξουμε καφεδάκι. Προλαβαίνουμε άνετα :-p Μόλις τελειώσει, πατάμε Done και το παράθυρο κλείνει.


Β Φάση

Πάμε πάλι στην εντολή File / Open του Photoshop και επιλέγουμε το πρώτο Jpeg από αυτά που μόλις δημιουργήσαμε και τσεκάρουμε το κουμπάκι “Image Sequence” (Προσοχή! Για να είναι ενεργό αυτό το κουμπάκι, θα πρέπει τα ονόματα των αρχείων να είναι συνεχόμενα. Για παράδειγμα: Να έχουμε το IMG_244.jpg, IMG_245.jpg, IMG_246.jpg, IMG_247.jpg, κλπ)


Μόλις πατήσουμε το “Open” θα ακολουθήσει ένα πλαίσιο διαλόγου, το οποίο μας ρωτάει το frame rate για το βίντεο που θα φτιάξουμε. Μας ρωτάει δηλαδή, πόσες φωτογραφίες θα δείχνει σε ένα δευτερόλεπτο. Εδώ η κλασική ρύθμιση είναι τα 25 καρέ το δευτερόλεπτο, αν και μπορείτε να πειραματιστείτε και με τις άλλες τιμές. 


Αν βάλετε λίγα frames τότε η κίνηση του βίντεο θα φαίνεται διακεκομμένη. Αν βάλετε πολλά, θα έχετε ομαλή κίνηση αλλά τα αντικείμενα θα τρέχουν υπερβολικά

Πατήστε το ΟΚ και ... αυτό ήταν!
Ανοίγει η timeline του Photoshop, με το Timelapse έτοιμο.


Τώρα μπορείτε να κάνετε τις τελικές διορθώσεις και να πάτε στο μενού File / Export / Render Video, για να εξάγετε το Timelapse σε video. 



Διαλέξτε το φορμά και το ταινιάκι σας θα είναι έτοιμο μετά από λίγο :-)


video

και σε HD στο http://vimeo.com/56864247

 μ:)


10 απλοί κανόνες για τους νέους φωτογράφους του internet.


Σήμερα το tip-άκι δεν είναι τεχνολογικό. Είναι ένα ... tip-άκι συμπεριφοράς. :-)


Θέλω να γράψω λίγα πράγματα για τη συμπεριφορά μας στο internet και κυρίως για μας που ασχολούμαστε με τη φωτογραφία. Τα έξι πρώτα αφορούν ειδικά εμάς και τα τέσσερα τελευταία, αφορούν όλο τον κόσμο.
Ειδικά  εμείς – οι φωτογράφοι – πρέπει να είμαστε διπλά προσεκτικοί και να φροντίζουμε όχι μόνο να μην γινόμαστε ενοχλητικοί, αλλά ταυτόχρονα να προστατεύουμε τους εαυτούς μας και τη δουλειά μας.

 Πάμε λοιπόν:

1. Δεν δημοσιεύουμε ΠΟΤΕ φωτογραφίες φίλων μας ή γνωστών μας χωρίς να τους ρωτήσουμε.
Όσο αθώα και αστεία αν είναι αυτή η φωτογραφία που μου έβγαλες εχθές στο σπίτι σου, δεν θέλω να τη μοιραστώ με μερικά … εκατομμύρια ανθρώπων.



2. Δεν ανεβάζουμε ΠΟΤΕ φωτογραφίες-σκουπίδια. Αυτό μπορεί να το κάνει οποιοσδήποτε, αλλά όχι εμείς οι φωτογράφοι. Εκτός από ενοχλητικό είναι κάτι που ζημιώνει κυρίως εμάς τους ίδιους αφού δείχνουμε ένα χαμηλό επίπεδο αισθητικής.

 (δεν εννοώ φωτογραφίες από σκουπίδια :-p lol)

3. Δεν φορτώνουμε ΠΟΤΕ τις φωτογραφίες μας με κραυγαλέες κορνίζες και ενοχλητικά λογότυπα, γιατί ο θεατής αντί να κοιτάζει τις φωτογραφίες μας θα κοιτάζει …αυτά! 



4. Δεν υπάρχει λόγος να ανεβάζουμε φωτογραφίες μεγαλύτερες από 800 (άντε 1000) pixel, γιατί είναι σα να προκαλούμε κάποιους να μας τις κλέψουν. Τα 800 pixel είναι αρκετά για να δει κάποιος τη φωτογραφία μας σε μια οθόνη (αλλά δεν του αρκούν για να την τυπώσει)  ;-)

5. Αν δεν θέλετε να φαίνονται τα στοιχεία μιας φωτογραφίας (ώρα, ημερομηνία, κάμερα, φακός, διάφραγμα και σε μερικές τοποθεσία) δεν έχετε παρά να χρησιμοποιήσετε την εντολή  Save for Web του Photoshop αντί της απλής Save As



6. Όταν ανεβάζουμε φωτογραφίες για τις οποίες μας βοήθησαν κάποιοι άλλοι άνθρωποι να τις βγάλουμε, τους αναφέρουμε ΠΑΝΤΑ. Είτε μας βοήθησαν να φωτίσουμε μια σκηνή, είτε ζητήσαμε από κάποιο μοντέλο να ποζάρει για μας, είμαστε υποχρεωμένοι να το αναφέρουμε κάτω από τη φωτογραφία. Είναι πολιτισμένη και επαγγελματική συμπεριφορά.



7. Όταν στέλνουμε ένα mail πρέπει να ξεκινάμε ΠΑΝΤΑ με ένα ευγενικό χαιρετισμό. Πρώτα λέμε ένα «Καλημέρα», ένα «Γεια» και μετά γράφουμε αυτό που θέλουμε. Είναι στοιχειώδης κανόνας συμπεριφοράς που όπως τον εφαρμόζουμε στη ζωή μας, έτσι θα πρέπει να τον εφαρμόζουμε και στο δίκτυο.
Και επειδή ο άλλος δεν μας βλέπει και μπορεί να καταλάβει τη διάθεσή μας από το γραπτό λόγο, βάζετε και καμιά φατσούλα, κανένα emoticon, για να νιώσει ο απέναντι πιο φιλικά.



8. Τα e-mail και τα μηνύματα, δεν τα φέρνει ο ταχυδρόμος με τα πόδια, αλλά έρχονται γρήγορα σε μας. Έτσι και εμείς, οφείλουμε να απαντάμε σύντομα, ευγενικά και αποτελεσματικά. Το e-mail είναι ένα εργαλείο που για να δουλεύει σωστά πρέπει να ακολουθούμε τους κανόνες του.



9. Μην προωθείτε ΠΟΤΕ mail που σας ήρθαν και σας ζητάνε να προωθήσετε οπωσδήποτε αυτό το mail. Είναι πάντα απάτη και για αυτό άλλωστε σας προτρέπουν να τα κάνετε forward.



10. Τέλος, μην δημοσιοποιείτε  ΠΟΤΕ τα e-mail των άλλων. Αν θέλετε να στείλετε κάτι σε πολλούς παραλήπτες ταυτόχρονα , θα βάλετε τις διευθύνσεις  e-mail στο πεδίο BCC και οχι στο CC, έτσι ώστε να μη βλέπει ο ένας παραλήπτης τα e-mail των άλλων. Είναι τόσο απλό που δεν υπάρχει λόγος να το παραλείπουμε.





Αυτά για σήμερα.


Στο επόμενο tip-άκι θα επιστρέψω στο Lightroom και στο Photoshop :-)


μ:)